پروژه ساخت سرنگ با پرینتر سه‌بعدی | ماداتکنولوژی
MSLA / DLP پرونده فنی پروژه مرداد ۱۴۰۳

پروژه ساخت سرنگ با پرینتر سه‌بعدی

یک سرنگ آزمایشگاهی که باید آن‌قدر شفاف می‌بود که خودش دیده نشود؛ آب‌بند در شرایط خلأ، با تلرانسی کمتر از ⁨50 µm⁩ — ساخته‌شده در ۸ قطعه و تحویل‌شده در یک روز کاری.

رزین فوق شفاف شفافیت بالاتر از ⁨PMMA⁩ تلرانس ⁨< 50 µm⁩ کارکرد در خلأ
بدنه شفاف سرنگ ساخته‌شده با پرینت سه‌بعدی رزینی، ایستاده روی سطح بازتابنده در میان قطرات آب
SORANG-01 / CLEAR RESIN MADATECH R&D
کارفرما
ماداتکنولوژیپروژه پژوهشی داخلی
دسته‌بندی
⁨MSLA / DLP⁩پرینت سه‌بعدی رزینی
فناوری
⁨SLA⁩ دقت بالاکالیبراسیون اختصاصی
متریال
رزین فوق شفافشفافیت بالاتر از ⁨PMMA⁩
تلرانس
کمتر از ⁨50 µm⁩کنترل‌شده روی سطوح درگیر
تحویل
مرداد ۱۴۰۳۸ قطعه / یک روز کاری
مسئله

قطعه‌ای که باید دیده نشود

تیم پژوهش به سرنگی نیاز داشت که بتواند حجم مایعات خارج‌شده از بدن گربه را در فرآیندهای آزمایشگاهی با دقت اندازه بگیرد. کل ارزش این قطعه در چیزی است که از پشت جدارهٔ آن دیده می‌شود: سطح مایع، رنگ آن و کوچک‌ترین حباب.

به همین دلیل رزین فوق شفاف ⁨SLA⁩ انتخاب شد؛ رزینی که پس از پرداخت، وضوحی بالاتر از ⁨PMMA⁩ ارائه می‌کند. اما شفافیت تنها نیمی از مسئله بود. قطعه باید در محیط بدون نفوذ هوا و در شرایط خلأ کار می‌کرد، بنابراین هر سطحِ درگیر با سطح دیگر باید با تلرانس کمتر از ⁨50 µm⁩ ساخته می‌شد تا حرکت پیستون نرم و آب‌بندی بدون نقص باشد.

هیچ نمونهٔ داخلی یا خارجی برای الگوبرداری در دسترس نبود. طراحی، ساخت و اعتبارسنجی، هر سه باید از صفر و در کوتاه‌ترین زمان ممکن انجام می‌شد.

«بدنه باید آن‌قدر شفاف می‌شد که در عمل دیده نشود؛ چیزی که باید دیده می‌شد، مایع داخل آن بود.»
نمای نزدیک بدنه شفاف سرنگ روی میز نور؛ لبه‌ها تنها با بازتاب نور قابل تشخیص‌اند
بدنهٔ چاپ‌شده روی میز نور. لبه‌ها و ضخامت جداره تنها از روی بازتاب نور و قطرات اطراف قابل تشخیص‌اند — معیار عملی ما برای سنجش شفافیت نهایی.
محدودیت‌ها

شش قیدی که مسیر ساخت را تعیین کردند

OPTICAL۰۱

شفافیت نوری بسیار بالا

خواندن دقیق سطح مایع بدون خطای دید؛ معیار پذیرش، وضوحی بالاتر از ⁨PMMA⁩ بود.

SEALING۰۲

آب‌بندی در شرایط خلأ

قطعه باید در محیط بدون نفوذ هوا کار می‌کرد؛ نشتی هوا یا مایع به‌هیچ‌وجه پذیرفته نبود.

REFERENCE۰۳

نبود نمونهٔ مرجع

نمونهٔ مشابه داخلی یا خارجی برای الگوبرداری وجود نداشت؛ هندسه از پایه تعریف شد.

TIME۰۴

سرعت رسیدن به نمونهٔ اولیه

پژوهش در جریان بود و انتظار برای ساخت، کل برنامهٔ آزمایش را متوقف می‌کرد.

ECONOMY۰۵

تیراژ پایین

⁨CNC⁩ و قالب‌گیری تزریقی در این تعداد، نه از نظر زمان و نه از نظر هزینه توجیه نداشتند.

TOLERANCE۰۶

تلرانس زیر ۵۰ میکرون

سطوح درگیر باید هم‌زمان روان حرکت می‌کردند و آب‌بند می‌ماندند؛ فاصلهٔ میان این دو، میکرونی است.

انتخاب فرآیند

چرا ⁨SLA⁩ و نه ماشین‌کاری یا قالب

پیش از هر طراحی، سه مسیر ممکن را برای همین قطعه و همین تیراژ کنار هم گذاشتیم. انتخاب فرآیند، نه یک ترجیح فنی، که یک تصمیم اقتصادی و زمانی بود.

معیار تصمیم ماشین‌کاری ⁨CNC⁩ قالب‌گیری تزریقی پرینت سه‌بعدی ⁨SLA⁩
زمان تا نمونهٔ اول چند روز تا چند هفته هفته‌ها تا ماه‌ها (ساخت قالب) یک روز کاری
هزینهٔ راه‌اندازی متوسط؛ فیکسچر و برنامه‌ریزی ابزار بسیار بالا؛ هزینهٔ قالب ناچیز
حداقل تیراژ توجیه‌پذیر ده‌ها قطعه هزاران قطعه از یک قطعه
هزینهٔ تغییر طراحی بالا؛ برنامه‌ریزی مجدد ابزار بسیار بالا؛ اصلاح یا ساخت قالب نزدیک به صفر
هندسهٔ داخلی و جدارهٔ نازک محدود به دسترسی ابزار محدود به خط جدایش و شیب قالب آزادی کامل طراحی
مسیر رسیدن به شفافیت وابسته به پولیش سنگین سطح وابسته به گرید پلیمر و کیفیت قالب رزین فوق شفاف + پرداخت کنترل‌شده

ارزیابی تیم مادا برای همین قطعه، همین تیراژ و همین بازهٔ زمانی. در تیراژ بالا، نتیجهٔ این جدول کاملاً برعکس می‌شود — و همین‌جاست که مشورت پیش از ساخت، ارزش خودش را نشان می‌دهد.

همان قطعه در نمایش معکوس؛ جداره‌ها مانند یک اسکن نوری روشن دیده می‌شوند
همان قطعه، وارونهٔ نوری — بازرسی جداره
اجرای مادا

دقت، جایی که چشم دیگر داور نیست

وقتی قطعه باید در خلأ آب‌بند بماند، «تقریباً درست» معنایی ندارد. تیم مادا فرآیند را به سه لایهٔ کنترل تقسیم کرد تا خطا پیش از رسیدن به دست پژوهشگر حذف شود.

CALIBRATION

کالیبراسیون دقیق پیش از چاپ

پارامترهای نوردهی و جبران ابعادی برای همین رزین تنظیم شد تا انحراف ابعادی در همان لایهٔ اول مهار شود.

TOLERANCE

تلرانس کمتر از ۵۰ میکرون

سطوح درگیر با تلرانس زیر ⁨50 µm⁩ ساخته شدند؛ به‌اندازه‌ای روان برای حرکت و به‌اندازه‌ای تنگ برای آب‌بندی.

QC / VACUUM

کنترل کیفیت نهایی در شرایط خلأ

قطعه در همان شرایطی که قرار بود کار کند آزمایش شد: بدون نفوذ هوا، بدون نشتی مایع.

۵۰ میکرون چقدر است؟

میدان دید را ببندید تا تلرانس این پروژه دیده شود.

FIELD OF VIEW · 2000 µm
تار موی انسان ≈ ۷۰ میکرون
تلرانس این پروژه کمتر از ۵۰ میکرون

اختلافی باریک‌تر از یک تار مو، مرز میان قطعه‌ای است که در خلأ آب‌بند می‌ماند و قطعه‌ای که نشت می‌کند.

فرآیند ساخت

از فایل تا قطعهٔ آزمایش‌شده، در یک روز کاری

01

آماده‌سازی و جهت‌دهی

هندسه به ۸ قطعهٔ مجزا تفکیک شد تا هر سطح بحرانی در بهترین جهت ممکن نسبت به لایه‌ها قرار بگیرد.

02

کالیبراسیون رزین

نوردهی و جبران ابعادی برای رزین فوق شفاف تنظیم شد؛ مبنای رسیدن به تلرانس هدف.

03

چاپ لایه‌به‌لایه

ساخت روی پلتفرم با دقت بالا؛ همان فرآیندی که در تصویر ابتدای صفحه شبیه‌سازی شده است.

04

شست‌وشو و پخت نهایی

حذف کامل رزین پخته‌نشده و تثبیت خواص مکانیکی، بدون ایجاد کدری در سطح.

05

پرداخت و شفاف‌سازی

پرداخت کنترل‌شدهٔ سطح تا رسیدن به وضوحی بالاتر از ⁨PMMA⁩ و حذف اثر لایه‌ها.

06

مونتاژ و آزمون خلأ

مونتاژ ۸ قطعه و آزمایش آب‌بندی در شرایط خلأ به‌عنوان آخرین دروازهٔ تحویل.

نتیجه

آن‌چه تحویل داده شد

PARTS
0
قطعهٔ مجزا، طراحی‌شده برای مونتاژ و آب‌بندی مطمئن
LEAD TIME
0
روز کاری، از فایل تا قطعهٔ آزمایش‌شده
TOLERANCE
0
تلرانس روی سطوح درگیر، تأییدشده در کنترل کیفیت
CLARITY
> PMMA
شفافیت نهایی، بالاتر از استاندارد مرسوم آزمایشگاهی

این پروژه نشان می‌دهد ساخت افزودنی کجا واقعاً برنده است: جایی که تیراژ پایین است، زمان اهمیت دارد و الزامات مهندسی آن‌قدر خاص‌اند که روش‌های مرسوم کند، گران یا ناممکن می‌شوند. همان قابلیتی که برای یک پروژهٔ پژوهشی به کار آمد، برای نمونه‌سازی صنعتی، فیکسچر و جیگ، و ساخت قطعات یدکی خاص نیز قابل تکرار است.

قدم بعدی

طرحتان را روی میز ما بگذارید؛
بقیهٔ مسیر را با هم می‌سازیم.

اگر قطعه‌ای دارید که با روش‌های مرسوم کند، گران یا غیرممکن شده است، پیش از هر چیز دربارهٔ انتخاب فرآیند صحبت کنیم.