ساخت و تولید قطعات متحرک همیشه با چالشهای فنی همراه بوده است؛ بخش بزرگی از این چالشها به مرحله مونتاژ مربوط میشوند. بنابراین، اگر قطعات به گونهای طراحی شوند که نیاز به سرهمبندی و مونتاژ کردن نداشته نباشد، علاوه بر اینکه در زمان صرفهجویی میشود، ایرادات مربوط به مرحله مونتاژ
قرار دادن قطعه پرینت سه بعدی تحت شرایط عملیات حرارتی (Heat Treatment) بعد از پایان فرآیند پرینت، برای بهبود خواص فیزیکی و مکانیکی آن، یکی از بخشهای مهم عملیات پسپردازش قطعات پرینت سه بعدی است. آنیل کردن (Annealing) یکی از روشهای عملیات حرارتی است که بیشتر برای فلزات، سرامیکها یا
ظاهر قطعات پرینت سهبعدی FDM شاید برای بعضی افراد قابلقبول باشد؛ اما برای بسیاری دیگر، پرداخت سطح قطعات PLA یک مرحلهی ضروری بعد از پرینت محسوب میشود. چه بخواهید با PLA یک قطعه دکوراتیو با ظاهر حرفهای بسازید، و چه اصطکاک بین قطعات متحرک را کمتر کنید، باید صاف کردن
در پرینت سه بعدی صنعتی، انتخاب متریال تاثیر مستقیمی بر خواص مکانیکی، مقاومت حرارتی و عملکرد نهایی قطعه دارد. در میان طیف گستردهی مواد مورد استفاده در ساخت افزایشی، فیلامنتهای مهندسی پرینت سه بعدی، بهویژه فیلامنتهای PEEK و PEKK بهعنوان راهکارهایی پیشرفته برای تولید قطعات عملکردی شناخته میشوند. این مواد
قطعاتی که با فناوری پرینت سه بعدی FFF یا FDM ساخته میشوند، امروزه فقط جنبه تزئینی ندارند؛ بلکه در ماشینآلات صنعتی، تجهیزات مکانیکی، خودروها و سازههای عملکردی هم مورد استفاده قرار میگیرند. با این حال، پلاستیک همیشه بهتنهایی تحمل تنشهای مکانیکی بالا را ندارد؛ در چنین موقعیتی، اینسرت حرارتی در
تکنولوژی پرینت سهبعدی رزینی که شامل روشهای SLA،DLP و MSLA میشود، به دلیل توانایی در خلق جزئیات خیرهکننده و سطوحی صاف، انقلابی در صنایع مختلف ایجاد کرده است. اساس کار در این فناوری، پلیمریزاسیون نوری است؛ فرایندی که در آن یک رزین مایع فوتوپلیمر در معرض تابش دقیق نور فرابنفش
